تصفیه فاضلاب (عمدتاً فاضلاب شهری و مقداری فاضلاب صنعتی) را می توان به طور کلی بر اساس درجه تصفیه مورد نیاز به سه سطح تقسیم کرد.
هدف تصفیه اولیه حذف مواد جامد معلق از فاضلاب است. برای این منظور معمولاً از روش های درمانی فیزیکی استفاده می شود. به طور معمول، پس از تصفیه اولیه، میزان حذف مواد جامد معلق 70٪ - 80٪ است، در حالی که میزان حذف اکسیژن بیوشیمیایی (BOD) تنها حدود 25٪ - 40٪ است که منجر به سطح پایین تصفیه فاضلاب می شود.
هدف تصفیه ثانویه حذف قابل توجه آلاینده های آلی از فاضلاب است. به عنوان مثال، پس از تصفیه ثانویه، 80٪ - 90٪ از BOD در فاضلاب را می توان حذف کرد. به عنوان مثال، محتوای BOD در فاضلاب شهری تصفیه شده می تواند کمتر از 30 میلی گرم در لیتر باشد. اکثر واحدهای تصفیه بیولوژیکی هوازی می توانند به این نیاز دست یابند.
هدف تصفیه سوم حذف بیشتر آلاینده هایی است که تصفیه ثانویه موفق به حذف آنها نشده است، از جمله مواد آلی، فسفر، نیتروژن و مواد معدنی محلول که میکروارگانیسم ها قادر به تجزیه آنها نبوده اند. درمان سوم مترادف با درمان پیشرفته است، اما این دو کاملاً یکسان نیستند. تصفیه ثالثی یک واحد یا سیستم های تصفیه اضافی است که پس از تصفیه ثانویه برای حذف آلاینده های خاص از فاضلاب مانند فسفر و نیتروژن اضافه می شود. از طرف دیگر، تصفیه پیشرفته اغلب یک واحد یا سیستم اضافی است که پس از تصفیه ثانویه به منظور بازیافت و استفاده مجدد فاضلاب اضافه می شود. تصفیه سوم هزینه بیشتری دارد و مدیریت آن پیچیده تر است، اما استفاده کامل از منابع آب را انجام می دهد. چند کشور چند تصفیه خانه فاضلاب ساخته اند.
