فرآیندهای تصفیه فاضلاب

Jul 19, 2026

پیام بگذارید

واحدهای پیش تصفیه برای فاضلاب شهری ممکن است شامل موارد زیر باشد: غربالگری درشت (صفحه نوار)، غربالگری متوسط، خرد کردن، اندازه‌گیری جریان، بلند کردن پمپ، حذف سرباره، هوادهی پیش-، شناورسازی، لخته‌سازی و تصفیه شیمیایی.

 

تصفیه فاضلاب خانگی معمولاً از شناورسازی، لخته سازی یا تصفیه شیمیایی استفاده نمی کند. اتخاذ این روش ها گاهی به فاضلاب صنعتی موجود در فاضلاب شهری بستگی دارد. فلوتاسیون برای حذف مواد جامد معلق ریز، گریس و چربی، چه در یک واحد مجزا یا در یک مخزن هوادهی قبل از{2}}برای حذف چربی و گاهی اوقات حذف سرباره استفاده می شود. اگر صنعت نفت و کارخانه های فرآوری گوشت دارای پیش تصفیه مناسب باشند، تصفیه خانه های شهری ممکن است نیازی به واحد فلوتاسیون نداشته باشند. فاضلاب شهری با شدت بالا ممکن است از لخته سازی با یا بدون عوامل شیمیایی برای بهبود کارایی تصفیه اولیه و جلوگیری از بارگذاری بیش از حد فرآیندهای تصفیه ثانویه استفاده کند. گاهی اوقات برای کنترل بو و بهبود خواص ته نشینی به فاضلاب خام کلر اضافه می شود. تغییرات در چیدمان واحدهای پیش تصفیه به ویژگی های فاضلاب خام، فرآیند تصفیه بعدی و واحدهای پیش تصفیه مورد استفاده بستگی دارد. برخی از اصول کلی وجود دارد که اغلب برای چیدمان واحد اعمال می شود. محفظه شن برای محافظت از پمپ ها و جلوگیری از تجمع رسوب در مخزن رسوب یا مخزن اندازه گیری استفاده می شود. تصفیه خانه های کوچک معمولاً مخزن اندازه گیری Parshall را قبل از پمپ با سرعت ثابت{11} قرار می دهند. در تصفیه خانه های بزرگ یا پمپ های سرعت متغیر، مخزن اندازه گیری را می توان بعد از پمپ قرار داد. در اکثر تصفیه خانه های مستقل فاضلاب خانگی، مخزن ته نشینی بعد از پمپ بالابر قرار می گیرد، اما زمانی که بار لجن زیادی پیش بینی می شود، مخزن ته نشینی باید قبل از پمپ قرار گیرد.

 

واحد تصفیه اولیه: تصفیه اولیه ته نشینی است. با این حال، اصطلاح رایج پذیرفته شده "درمان اولیه" شامل فرآیندهای قبل از درمان است. تمام تصفیه خانه های بزرگ شهری از رسوب فاضلاب خام استفاده می کنند که باید قبل از فیلترهای بیولوژیکی معمولی قرار گیرد. فاضلاب خام بدون رسوب را می توان با استفاده از فرآیند لجن فعال کاملاً مخلوط تصفیه کرد. با این حال، به دلیل دفع لجن و هزینه های عملیاتی، این فرآیند فقط در شهرهای کوچک استفاده می شود.

 

واحد تصفیه ثانویه: تصفیه ثانویه بیولوژیکی از فرآیند لجن فعال، فیلترهای بیولوژیکی یا حوضچه های تثبیت استفاده می کند. در طرح‌های جدید تصفیه‌خانه فاضلاب، فیلترهای بیولوژیکی با بار زیاد-به طور گسترده جایگزین فیلترهای بیولوژیکی کم-بار شده‌اند و فرآیند لجن کاملاً مخلوط جایگزین فرآیند لجن فعال معمولی می‌شود. حوضچه های تثبیت به طور کلی برای استفاده در شهرهای کوچک محدود می شوند. در تصفیه خانه‌های مقیاس بزرگ، بیوفیلتراسیون با بار بالا و لجن فعال کاملاً مخلوط در حال حاضر دو روش رایج برای تصفیه ثانویه هستند. بیوفیلترها سودمند هستند زیرا کار با آنها آسان است و می توانند تغییرات بار و اضافه بارهای ناگهانی را بدون خرابی کامل تحمل کنند. فرآیندهای لجن فعال کاملاً مخلوط می توانند تغییرات بار ناگهانی را تحمل کنند اما تحت بار اضافی طولانی مدت از کار می افتند. به عنوان مثال، وقتی بار BOD یک بیوفیلتر از بار طراحی 45 psi (45 پوند/1000 فوت³/روز) (R=1) به 90 پوند/1000 فوت³ در روز (R=2) افزایش می‌یابد، راندمان از 77% به 70% کاهش می‌یابد. یک واحد لجن فعال که در معرض همان سطح اضافه بار قرار می گیرد به دلیل حجیم شدن لجن و از بین رفتن مواد جامد لجن فعال در پساب از کار می افتد. راندمان حذف BOD از 90٪ به زیر 50٪ کاهش می یابد.

 

مزایای فرآیندهای لجن فعال کاملاً مخلوط عبارتند از راندمان حذف BOD بالا، توانایی تصفیه فاضلاب با شدت بالا، و سازگاری با انتقال آینده به فرآیندهای تصفیه پیشرفته. برای تصفیه ثانویه یک فاضلاب قوی با BOD قابل ته نشینی 300 میلی گرم در لیتر، تصفیه ثانویه لجن فعال می تواند حداقل 90 درصد BOD را حذف کند و در نتیجه BOD پساب خروجی 30 میلی گرم در لیتر یا کمتر باشد. یک بیوفیلتر تک مرحله‌ای با بار بالا تنها می‌تواند 77٪ یا کمتر از BOD را حذف کند، که منجر به خروجی BOD تقریباً 70 میلی‌گرم در لیتر می‌شود. برای دستیابی به راندمان حذف BOD قابل مقایسه با فرآیند لجن فعال، فیلتراسیون دو مرحله ای{11} مورد نیاز است.

 

دفع لجن: رسوب اولیه و بیوفلوکولاسیون ثانویه مواد آلی موجود در فاضلاب را به حجم لجن بسیار کمتر از حجم فاضلاب تصفیه شده متمرکز می کند. با این حال، دفع لجن انباشته شده یک عامل اقتصادی عمده در تصفیه فاضلاب است. سرمایه گذاری اولیه در تجهیزات پردازش لجن تقریباً یک سوم-کل سرمایه گذاری در تصفیه خانه است. جامدات رسوب شده از پساب زلال شده بیوفیلتر، یا لجن فعال اضافی، اغلب برای حذف همراه با لجن اولیه به سر تصفیه خانه بازگردانده می شوند. لجن خام را می توان در انتهای مخزن ته نشینی اولیه در انتظار تصفیه ذخیره کرد یا برای ذخیره به یک مخزن تنظیم کننده پمپ کرد. لجن پمپ شده را می توان در یک مخزن غلیظ کننده، که معمولاً یک واحد تغذیه گرانشی، قبل از پردازش لجن قرار می گیرد، متمرکز کرد. لجن فعال اضافی با لجن اولیه پمپ شده- مخلوط می شود. در طرح‌بندی‌های سیستم، یک مخزن تنظیم معمولاً به یک مخزن ضخیم‌کننده لجن متصل می‌شود. لجن فعال اضافی را می توان به طور جداگانه یا با استفاده از روش غلیظ کردن لجن مخلوط قبل از پردازش غلیظ کرد.

 

روش‌های مختلف برای پردازش و دفع لجن: روش‌های متداول پردازش لجن شامل هضم بی‌هوازی و فیلتراسیون خلاء، اغلب با استفاده از سانتریفیوژ و سوزاندن مرطوب است. روش‌های متداول دفع شامل دفن زباله، سوزاندن، ساخت تهویه‌کننده خاک، و تخلیه دریایی است. در شهرهای ساحلی، تخلیه دریایی اغلب مقرون به صرفه ترین است، در حالی که دفن زباله در صورت وجود زمین، روش ارجح است. سوزاندن، اگرچه گران تر است، اما اغلب تنها روش امكان دفع در مناطق شهری است.

 

یک تصفیه خانه شهری باید تمام فرآیندهای احتمالی دفع لجن را به دقت بررسی کند. انتخاب بهترین روش باید مقرون به صرفه ترین و سازگار با محیط زیست باشد. عواملی مانند استفاده آتی از لجن فرآوری شده از طریق مناطق مسکونی و محل های دفن زباله، آلودگی آب های زیرزمینی، آلودگی هوا، سایر خطرات بالقوه سلامت عمومی و مسائل مربوط به چشم انداز باید در نظر گرفته شود.

 

کلرزنی یک روش متداول برای ضدعفونی پساب تصفیه خانه های ثانویه در آب های دنباله دار است که برای تفریح ​​یا تامین آب استفاده می شود. چندین ایالت در ابتدا ضدعفونی پساب تصفیه خانه را فقط در طول فصل تفریح ​​اجباری کردند، اما اکنون نیاز به ضدعفونی-در تمام طول سال دارند. برخی از ایالت ها چنین مقرراتی ندارند.

 

با توجه به حذف فسفر و نیتروژن، تحقیقات زیادی در سال های اخیر در زمینه توسعه روش های حذف فسفر امکان پذیر برای تصفیه خانه های فاضلاب انجام شده است. همچنین تحقیقاتی در زمینه توسعه روش هایی برای حذف نیتروژن و بازیافت کامل آب انجام شده است. چندین کارخانه آزمایشی حذف فسفر و کارخانه‌های{2}}تولید مقیاس کوچک در حال فعالیت هستند، اما داده‌های تجربی هنوز به عنوان نمونه‌ای برای طراحی تجهیزات در مقیاس بزرگ محدود هستند. اگرچه استانداردهای کیفیت آب محدودیت‌هایی را برای فسفر و نیتروژن مشخص می‌کنند، اما استفاده از روش‌های حذف مواد مغذی در مقیاس وسیع هنوز موضوعی برای آینده است.

 

برای شهرهای کوچک، وسعت شهر نقش اصلی را در انتخاب فرآیندهای تصفیه فاضلاب، به ویژه در مدیریت، کنترل و دفع لجن ایفا می کند. روش هایی که نیازی به دفع لجن ندارند (حوضچه های تثبیت) و یا فقط نیاز به حذف لجن گاه به گاه دارند (هوادهی تاخیری) برای روستاها و مناطق کوچک برتر هستند. شهرهای بزرگتر اغلب از سیستم هایی استفاده می کنند که نیاز به کنترل و نگهداری بیشتری دارند، مانند تصفیه خانه های تثبیت تماس و خندق اکسیداسیون. بسیاری از سیستم های تصفیه موجود دیگر ترجیح داده نمی شوند، مانند حوضچه های مخفی و انواع دیگر که بر اساس شرایط منحصر به فرد محلی انتخاب می شوند.

 

سری واحدهای تصفیه در یک تصفیه خانه فیلتر بیولوژیکی شامل یک مخزن ته نشینی قیفی-پایین با یک مخزن شستشوی مستقل، یک مخزن ته نشینی اولیه، یک فیلتر بیولوژیکی، یک مخزن ته نشینی نهایی با بازگشت گرانشی به خط لوله اصلی گردش چاه مرطوب فاضلاب، یک هاضم{{1} تک مرحله ای برای تصفیه بستر لجن، و. فاضلاب برگشتی به چاه مرطوب اولیه فاضلاب شامل: لجن از غار شستشو، لجن برگشتی از مخزن ته نشینی نهایی، تخلیه از میدان خشک کردن و مایع شفاف شده از هاضم است. تصفیه خانه ممکن است دارای یک چاه بازرسی ورودی یا یک لوله بای پس پس از فیلتر بیولوژیکی باشد.

 

واحد تصفیه کارخانه لجن فعال شامل یک سری شبکه های تمیز شده مکانیکی و یک سنگ شکن است که مواد جامد خرد شده را به فاضلاب خام برمی گرداند. همچنین دارای-پمپ‌های تقویت‌کننده سرعت ثابت و متغیر-با ژنراتورهای گاز پشتیبان، فلوم Parshall، مخزن ته‌نشینی لجن هوادهی نوع زلال‌کننده-با لجن‌شوی مستقل، مخزن ته نشینی اولیه، یک مخزن ته‌نشینی اولیه، یک مخزن تصفیه ثانویه کاملاً مخلوط برای لوله‌های برگشتی فعال شده است. لجن به چاه مرطوب.

 

علاوه بر این، یک فیلتر خلاء برای لجن خام از مخزن ذخیره لجن و یک محل دفن زباله برای کیک فیلتر تصفیه شده وجود دارد. فیلتر حاصل از فیلتر خلاء به چاه مرطوب بازگردانده می شود. به دلیل عمق لوله فاضلاب، فاضلاب خام نمی تواند با جریان ثقلی چاه مرطوب را دور بزند. یک ژنراتور گاز پشتیبان برای پمپ‌های تقویت‌کننده دو طرفه و سه{4} تیغه‌ای ارائه شده است که می‌تواند در صورت قطع برق کار کند. خطوط لوله روگذر بعد از ایستگاه پمپ تقویت کننده و بعد از مخزن رسوب اولیه قرار دارند.

ارسال درخواست